LUTY

Przedstawiamy Państwu zestaw ćwiczeń mających na celu stymulację sensoryczną. Ćwiczenia te mogą mieć zastosowanie w pracy z dzieckiem o specjalnych potrzebach edukacyjnych, zwłaszcza u którego zmysły pełnią ważną funkcję w poznawaniu otaczającego świata.

1. Do zabaw stymulujących zmysły należą:

•  Wszelkie zabawy wykorzystujące przedmioty i zabawki o rozmaitej fakturze, konsystencji, zapachu, a nawet temperaturze
•   zabawa w chwytanie spadających lekkich chustek, i wstążek (doskonali wodzenie wzrokiem i koordynację wzrokowo-ruchową),
•   zabawa bańkami mydlanymi,
•   zabawy wodą,
•   zabawy lusterkiem - wywoływanie refleksów na ścianach, szafkach - usprawnianie wodzenia wzrokiem,
•   uwrażliwianie na różne napływające z różnych kierunków bodźce słuchowe - nie mogą być one jednak zbyt głośne, ani zbyt natarczywe,
•   masaż ciała (można włączyć w to ciepło, zapach oliwki do nacierania ciała, muzykę), uspokajanie i wyciszanie dziecka poprzez muzykę relaksacyjną.

2. Zabawy stymulujące słuch:

•   uderzanie palcami w bębenek delikatnie i coraz głośniej w różnej odległości od ucha prawego, potem lewego.
•   granie na grzechotkach, dzwonkach, uderzanie łyżką w przedmioty szklane, drewniane, metalowe
•   Uderzanie łupinami orzecha włoskiego.
•   Słuchanie pozytywki.
•   Słuchanie odgłosu gumki recepturki założonej na plastikowy kubek.
•   Tykanie i dzwonienie budzika.
•   Gniecenie gazety.
•   Mówienie do dziecka szeptem do ucha i coraz głośniej.
•   Zabawy głosem terapeuty: chichot, kląskanie, mlaskanie, parskanie itp.
•   Słuchanie muzyki głośnej i cichej.

3. Zabawy stymulujące węch:

•   wąchanie zapachów do ciast, perfum, owoców, produktów spożywczych (zapachy mają być ostre i łagodne, pachnące i brzydko pachnące).

4. Zabawy stymulujące wzrok:

•   pracujemy na zasadzie kontrastu
•   biała rękawiczka nałożona na dłoń terapeuty lub dziecka na czarnym tle.
•   przygotowujemy plansze formatu A4 szachownica, żółte gwiazdki z folii błyszczącej przyklejone na granatową planszę, kropki czerwone na białym tle, mozaika z kolorowej błyszczącej folii itp. Następnie w zaciemnionym miejscu (może być pod kocem), świecimy latarką w plansze, przekładając je w odstępach 2-3 sekund. Do tego celu możemy wykorzystać latarki do rowerów, latarki harcerskie, z kolorowym światłem, latarki - świecące kolorowe żyłki. Możemy bezpiecznie bawić się laserem. Wodzenie wzrokiem za jaskrawym przedmiotem; Rysowanie np.; laserem po różnych konturach, liniach narysowanych wcześniej pisakiem.

5. Koordynacja wzrokowo - ruchowo - czuciowa:

a) Poznanie wielozmysłowe owoców:
- dotykanie, przekładanie z ręki do ręki (ręka terapeuty jest przedłużeniem ręki dziecka), wspólne mycie owocu w misce z ciepłą wodą, wycierane, wąchanie, kładzenie obranej skórki na ręce dziecka, wąchanie, dzielenie jabłka na plastry - posuwanie plastrów po blacie w różne strony, spróbowanie jabłka startego - ewentualna zabawa ze startym jabłkiem, mycie rąk, wycieranie ich w ręcznik.

b) Zabawy z kaszą, ryżem, grochem, fasolą
- mieszanie prawą potem lewą dłonią w srebrnej misce (odbija światło), sypanie na dłonie dziecka, słuchanie kaszy w butelce plastikowej, rysowanie leniwych ósemek na tacy z kaszą, zgarnianie, próby chwytania.
- praca plastyczna - wkładanie grochu do miękkiej masy solnej; ciastolina, sypanie kaszy mannej na kartkę wysmarowaną klejem.

c) Zabawy z kisielami, galaretkami
- wąchanie, karmienie dziecka łyżeczką, rozsmarowywanie, zagarnianie, smarowanie rąk, odklejanie dłoni, rysowanie w kisielu, rozdrabnianie galaretki, przekładanie do innego naczynia, podświetlanie latarką

d) Gazety - targanie, gniecenie, szuranie, zwijanie w kule, rozprasowanie dłońmi dziecka

e) Chusteczki - zawijanie rąk, wiązanie dłoni, przykrywanie dłoni, pranie chusteczki w wodzie ciepłej z szamponem niełzawiącym oczy, płukanie w zimnej wodzie, wykręcanie.

f) Zabawy przed lustrem - dotykanie lustra rozsmarowanie śmietany w sprayu na lustrze - rysowanie oburącz choinki, leniwych ósemek, kresek, kółek.

LISTOPAD

Drodzy Rodzice, jesteśmy pewne, że do tego jak ważne w naszym życiu jest oddychanie nie musimy nikogo przekonywać. Sprawne oddychanie - dobrze funkcjonujący układ oddechowy, to również prawidłowy rozwój mowy. Niestety, częste infekcje górnych dróg oddechowych mogą utrudnić, upośledzić słuch malca, a co za tym idzie - rozwój jego mowy, ale to już sprawa dla laryngologa, który wyleczy dziecko z przykrych dolegliwości usznych, a wtedy maluch znowu będzie mógł wypowiadać bez większych problemów swoje pierwsze słówka i słowa.

Chciałybyśmy się skupić na tym, co można i co warto robić z dzieckiem, a mianowicie warto wykonywać ćwiczenia oddechowe, które usprawniają układ oddechowy, wpływają na płynność w mówieniu, zwiększają pojemność płuc, kształtują ruchy przepony, uczą ekonomicznej gospodarki powietrzem w czasie mówienia. Wyciszają i uspokajają organizm, różnicują fazy oddychania: wdech i wydech (prawidłowy wdech powinien być szybki i głęboki, wydech - powolny i długi).

Poniżej proponujemy kilka ćwiczeń, zabaw, które oprócz tego, że dadzą wiele frajdy podczas wspólnej zabawy to jeszcze nauczą dzieci jak prawidłowo oddychać:

• dzieciaki uwielbiają bańki mydlane, dlatego też niech staną się one towarzyszem podczas Waszych spacerów,
• dmuchajcie na gorącą zupę -jest to doskonała okazja do nauki prawidłowego oddychania;
• dmuchajcie przez słomkę w kubku z sokiem czy wodą;
• w sklepach można kupić przepiękne, kolorowe wiatraczki, ba, można je również zrobić z tatą czy z mamą i dmuchać na nie;
• często z dziećmi kładziemy na dłoniach kolorowe piórka różnej wielkości i  zdmuchujemy je;
• aby dzieci bez problemów zdmuchiwały świeczki na swoim urodzinowym torcie warto je do tego przygotować - trening zdmuchiwania świeczek będzie tutaj również świetnym ćwiczeniem oddechowym;
• rozsypcie na stole kaszę, ryż bądź groch i rozdmuchujcie na wszystkie strony, może zorganizujcie konkurs na jakiś wesoły wzorek;
• kiedy będzie zbliżała się pora drzemki malucha, niech zabierze również ze sobą ulubionego misia bądź lalkę i na wydechu powtarzajcie cały czas samogłoskę aaaaa, jeśli lalka bądź też miś nadal nie będą „spać", uciszajcie, powtarzając: ciiii;
• budujcie wąskie, długie garaże z klocków i dmuchajcie na piłeczkę do ping-ponga tak, by wleciała do środka; inną opcją jest również dmuchanie na kuleczkę z waty;
• na spacerze wąchajcie kwiaty
• chuchajcie na lusterko i obserwujcie jak pokrywa się parą wodną;
• chuchajcie na dłonie.

Życzymy miłych doznań podczas zabaw z dzieckiem!

Dziecko z deficytami w rodzinie i przedszkolu

              Narodziny dziecka są przeważnie wielkim wydarzeniem i wielka radością dla całej rodziny. Każdy rodzic pragnie, aby jego dziecko było zdrowe, niestety los czasem szykuje nam różne niespodzianki. Jeżeli urodzi się dziecko z pewnymi deficytami rozwojowymi, jest to wielki szok dla najbliższych. Serca rodzicielskie zamiast być przepełnione radością i miłością są pełne leków i obaw o los dziecka.

              Bycie rodzicem takiego dziecka nie jest rzeczą łatwą ani prostą, ponieważ staje on przed wieloma trudnymi sytuacjami opiekuńczo-wychowawczymi.

Pojawienie się dziecka z problemami wpływa istotnie na wszystkie sfery życia rodzinnego i na wszystkich jej członków. Wychowanie powinno odbywać się w podobny sposób jak wychowanie dziecka zdrowego.

Nadmierna troskliwość rodziny ogranicza u dziecka możliwość rozwoju czynnej samodzielności i niezależności. Należy takiemu dziecku stawiać wymagania i powierzać pewne obowiązki odpowiednie do jego wieku oraz jego możliwości.

Bardzo ważne jest poszanowanie każdego z członków rodziny, a więc nie wolno rodzicom nadmiernie faworyzować (często pozwala się dziecku z problemami na wiele więcej niż dziecku zdrowemu).

              Dziecko musi wiedzieć, że nie wolno przeszkadzać rodzeństwu, ale i to, że jemu też nikt nie będzie przeszkadzał.

Każdy człowiek pragnie uznania i akceptacji swoich najbliższych, dlatego też należy pamiętać, aby uczestnictwo w życiu rodzinnym dziecka odbywało się na takich samych zasadach jak innych członków rodziny. Dziecko ma prawo czuć się kochane, akceptowane i mieć poczucie bezpieczeństwa. Dzięki temu ma możliwość samorealizacji i większe szanse na samodzielność w przyszłym dorosłym życiu.

             Rodzice dziecka powinni włączyć się aktywnie w życie przedszkola, aby zaangażować się we wspólny proces wychowania dziecka.

Współuczestnictwo w zajęciach, uroczystościach i imprezach daje możliwość czynnej obserwacji własnego dziecka, jego zachowania wśród rówieśników.

Podczas takich spotkań dzieci i dorośli uczą się współżycia ze sobą i mogą służyć sobie pomocą w różnych sytuacjach.

             Częste konsultacje rodziców z nauczycielem dają możliwość wzbogacenia informacji o dziecku, a co za tym idzie, ulepszenie metod pracy wychowawczo-dydaktycznej z ich dzieckiem.

Rodzice powinni nawiązać porozumienie z nauczycielem w celu ustalenia priorytetów wspólnego działania i nie mogą oni zapomnieć ani na chwilę o tym, że sukces edukacji dziecka zależy w dużej mierze od ich współdziałania z przedszkolem.